Çobanlar 5 çocuk yapmalı!

Dağdaki çobanın oyu şehirdeki manken Aysun Hanım ile eşit olabilir. Hor görme çobanı, garibanı, ezilmişi, eğitimsizi, işsizi... O da duygu taşıyor.

Sen okumuşsun.

Doktor olmuşsun.

Bankacı olmuşsun.

Şansın dönmüş.

Elinden tutan olmuş.

Yeşilçam’da artist!

Podyumda manken!

Yapılmışsın.

Çobanı da okutacak bir babası, üniversiteye gönderecek bir anası, ders belletecek bir profesörü olsaydı ve büyük şehir İstanbul’un “kültür-sanat-film-moda-manken merkezlerinde” çobana ulaşıp, çobana bulaşacak bir kader-kısmet-talih-şans bulunsaydı; çobanın kızı da Aysun Hanım kadar başarılı bir manken, Müjde Hanım kadar yıldız bir sinema oyuncusu, Pınar Hanım kadar velut bir roman yazarı ve Çiğdem Hanım kadar pırıltılı bir televizyon sunucusu olurdu.

Hor görme çobanı!

Çobanın karısını!

Kızını, oğlunu!

Herkes Aysun olabilmek için yaratılmıştır ama bazıları çoban olmak için programlanmıştır.


***


Günahı çobanda arama!

Özrü çobana atma!

Geriliği, cahilliği, medeniyetsizliği, yoksulluğu çobana yükleme.

Programa yükle.

Çobanın programı öyle yazılmış ve ona yıllar boyu bunu “Allah’ın yazdığı alınyazısı” diye belletmişler; “sen çoban olasın diye doğdun, çoban kal” deyip durmuşlar.

Çobanın bir sopası var.

Bir çomar köpeği.

Bir de 6 delikli kavalı.

Manken vardır; güzelliğiyle cinsel istek uyandırır, çoban vardır, kavalını üflediğinde garip bir hüzün yayılır.

Verme çobanı onlara!

Sen kucakla!

İttirme-kaktırma çobanı!

Bu ülke çoban dolu.

Dağ taş!

Vadi ova!

Köy ve kasaba!

Şehirlerin varoşu çoban yığını. Şehirlerde ilköğretim çağına gelmiş her 3 çocuktan birinin ailesi yoksul.Tıpkı çoban çocukları gibi çok yoksul.


***


Çoban çocuğu ne olur?

Başbakan çocuğu değil ki “gemi sahibi” olsun, çobanın çocuğu babası gibi köyde çoban olur, kasabaya iner ırgat olur, şehre gelir amele olur, iş bulabilirse Tuzla tersanesinde taşeronun kaçak işçisi olur, ölünce “kan parası vereceğiz” diye çoban babasını, anasını kandırırlar. Ellerinden “şikâyetçi değiliz” diye kağıt alırlar sonra kan parasını ödemezler. Çoban çocuklarının öldüğü tersanenin sahiplerini ise iktidar partisinden milletvekili yaparlar.

Mankensen!

Mankenliğini bil!

Artistsen!

Artistliğini!..

Televizyoncu olmuşsun, yazarım diye meydana çıkmışsın. Çoban çocukları sadece köydedir sanma. Şehirlerde yaşayan 0-6 yaş grubundaki çocuklardan yaklaşık yüzde 20’si “yoksulluk sınırının altında” debelenerek hayata tutunma kavgası veriyor, yani senin anlayacağın, köydeki çobanın çocuğu kadar bile beslenemediği için “demir eksikliğinden kaynaklanan beslenme anemisi” çekiyor.

Demir eksikse!

Öğrenme yavaşlar.

Zekâ güdükleşir.

Dikkat kısırlaşır.

İdrak taşlaşır.

Algılama küllenir.

Çoban babalar sana oy verip karşılığında; “bizim çocuklara da gemicik al...” diye bir istekte mi bulunuyorlar?

Çoban 5 çocuk yapmalı!