DTP PKK VESAYETİNİ AŞABİLECEK Mİ?

PKK, Türkiye’nin son 30 yılını kan, gözyaşı ve korkuyla geçirmesine sebep olmuş bir terör örgütüdür.

Abdullah Öcalan liderliğinde ve Türkiye üzerinde hesabı olan aklınıza gelebilecek her türlü ülke gizli servislerinin desteğinde gelişip palazlanan PKK, uyguladığı “düzensiz harp” (gerilla) taktikleriyle Türk güvenlik güçlerini yıllarca uğraştırmış ve bazen de ağır kayıplar verdirmiştir.

Güneydoğu’da gerilla taktiğiyle saldırdığı yerleşim yerlerinde yaşayan halkı da korku ve baskıyla sindiren PKK, bölgede devlet otoritesinin zayıf görünmesini sağlamış; böylece, bölge halkına “alternatif otorite” olduğunu zorla da olsa kabul ettirmiştir.

“Özgürlük savaşçısı” kimliğiyle Türkiye topraklarında yaşayan vatandaşlara ölüm korkusu salarak “vergi” adı altında haraç toplayan, kepenk kapattıran ve çocuklara zorla polis taşlattıran PKK, aslında devlet otoritesinin zaafından faydalanarak ortaya çıkmış olan kelimenin tam anlamıyla bir organize suç örgütü; yani halk arasındaki adıyla MAFYA’dır!

* * *

Bazı vatandaşlarımızın da beklediği gibi; velev ki bu bölgeye bir “otonomi” hakkı tanınsa bile; PKK’nın bugün bölgede silah zoruyla kurmuş olduğu “korku imparatorluğunu” dağıtarak, normalleşeceğini beklemek ancak bir hayal olabilir.

PKK bölge halkı üzerinde silah zoru ve ölüm korkusuyla elde ettiği otoritesiyle, uyuşturucu kaçakçılığından tutun da, insan ticaretine; oradan da burada yaşayan halkın günlük ticari işlemlerinden “vergi” adı altında haraç almaya kadar her türlü yasadışı gelir getirici faaliyeti bünyesinde barındırmaktadır.

“Ülkenin bağımsızlığı” gibi kutsal bir amaç çerçevesinde yürütülen bu usulsüzlükler, vicdan ve sağduyu sahibi halkın gözünden kaçmasa da; öldürülme korkusu sebebiyle, sessiz kalmaktan ve “kuralsızların kurallarına uymaktan” başka yapabilecekleri bir şey yoktur.

Çünkü “serok Apo” nun da dediği gibi; “dağ şartları insanları hayvanlaştırır.”

* * *

İşte bu şartlar altında, Abdullah Öcalan’dan kat be kat siyasi yeterlik ve öngörüye sahip DTP yöneticilerinin, var olmalarının temel sebebi olan “Apo’ya biat” konumundan sıyrılarak, düzgün ve nitelikli siyaset yapmalarına imkân yoktur.

DTP, Abdullah Öcalan’ın ve onun silahlı örgütü PKK’nın vesayetinden kurtulup onların önüne geçemediği ve PKK’nın değil de gerçekten bölge halkının çıkarlarını gözeten bir siyaset güdemediği sürece; bölgede PKK’nın mafyavari varlığının devamı için kullanılan bir kukla partiden öteye gidemeyecektir.

Oysaki bazı beklentilerin aksine, PKK’nın amacı ne bölgeye özgürlük getirmek ne de Kürt halkının refahını sağlamaktır.

PKK, maalesef, sadece ve sadece kendi kanunsuzluğunun devamından yanadır.

İşte yukarıda saydığımız tüm bu sebeplerden dolayı, yıllar süren çatışmalardan yorgun olması gereken Kürtler demokrasiden yana tavır koymalı ve her şart altında kendilerine eşit davranmaya çalışan ve hatta son zamanlarda bazen halkın geri kalanına karşı Kürtlere “pozitif ayrımcılık” yapmaya başlamış olan Türkiye Cumhuriyeti Devletine sahip çıkmalıdır.

DTP yöneticileri de kellelerini kaybetme pahasına bile olsa, ayrılıkçı-bölücü PKK siyaseti çizgisinden derhal uzaklaşmalı ve bölge halkının refahı için projeler üretmeye başlamalıdırlar.

Yoksa tüm vatandaşlarına karşı yaptığı bazı hataları zaman zaman bünyesinde barındıran ve zaman zaman da bunları ayıklayan Devleti zalimmiş gibi göstererek, bölge halkını gerçek bir zalimin kucağına itmenin vebali kendilerine ağır gelecektir!