Unutulmak acıdır…
Hele baharın son günlerinde, insanın içini yaşam sevinci doldurduğu günlerde…
Unutulmak deyince, genel bir kavramdan bahsettim…
Sadece sevginin unutulması değil anlatılan…
Dost bildiğiniz kişilerin önceleri az, daha sonra çok az, ve sonun da hiç hatırlamıyor olması siz belli etmeseniz de içinizde onulmaz yardalar açtığı kesindir..
Hele siz itibar kaybettiğinizi sandığınız ama ancak irtifa kaybettiğiniz anlarda siz unutulmuşsanız bu daha da acıdır.
Bunun adı unutulmaktan çok terk edilmektir...
Kimi insan “doğuştan şanssız”dır.Onlar daha eski deyimle “doğdukları gün terk edilmişler” dir.
Şöyle bir düşünün hiç böyle bir acıyı tattınız mı?
Hayır diyorsanız, bir kez daha düşünün…
İnsanın yaşamında böylesi bir çok olay vardır…
İşte bu durumlar insanın dengesinde ciddi tahribatlar yapıyor..
Duygularınızı bastırabilirsiniz, ama içinizde esen fırtınayı durduramazsınızı…
Bir kin öfke büyür…
Olgun insan işte bu kin ve öfkeyi bastırabilendir…
İçinizde yoğunlaşan kin ve öfkeyi eğer olumlu kanalize edebilirseniz başarıyı koşacaksınız…
Veya içinizde büyüttüğünüz, “sevgiyi kaybetme korkusu” ile ya daha çok sevgi arayacak ve ona sarılacaksınız veya bir “sevgi paranoyası” içine gireceksiniz…
Birincisi deneyin…
Kaybettiğiniz her sevginin, dostluğun arkadaşlığın yerine yenisi ve daha iyisini arayın…
Bulursunuz endişelenmeyin…
Sizi unutanı, hiç hatırlamamak en iyisi..
Hatırlamamak içinden yeni sevgiler bulmak, yürekleri yeni dostluklarla, aşklara doldurmak kesin çözüm….
Yüreğinize serpilen kin tohumlarından sevgi tomurcukları üretmek mümkün..
Bu yıl bahar her zamankinden kısa sürdü…
Bakın yaz geldi…
Sıcaktan bunalan yüreğinizi, sevgiyle serinletin..
Sizi unutanı, siz de unutun…
Size kötü davrananı hemen terk edin…
Çünkü siz sadece iyilikle, güzellikle beslenebilirsiniz..
Kapatın eski defteri..
Yeni bir sayfa açın…
Ve yeni sevgilerinizi, dostluklarınızı yazın..
Bakın bir gün elinizde muhteşem bir sevgi ve dostluk destanı olacak…
Bu destanı siz yazdınız...
Bu yaz günlerinin sıcaklığını dostluk adına, sevgi adına aşk adına yüreklere taşıyın…
Başaracaksınız…
Xxx
Gece siyahı saçların
Gerçeği silme hayatından…
Yalanlarla yaşamak zor…
Umut hayaldir, gerçekse hayat…
Umut sadece güzeldir..
Sen de güzelsin…
Gece siyahı saçın yüzüme değse
O kahverengi gözleri görsem
Umutlarımı tüketiyorum…
Gerçeği görüyorum…
Umutlarım yalan biliyorum…
Yalanlarla yaşamak zor…
Ne değiştirir ki bunlar…
O güzel yüzdeki o göz, gözüme değince
O bakış yüreğimi deliyor…
Gülme öyle, dayanamıyorum…
O buğulu ses yüreğimin derinliklerinde
Yankılanıyor…
Olsun…
Gerçeği sileceğim hayatımdan…
Umutlarımı filizlendireceğim…
Yalanlarla yaşamayı öğreneceğim…
Adı ne olur bilmiyorum…
Ben artık umutlarım ve duygularımla
Yaşıyorum…
Mehmet Aycan
Yayın Tarihi :
30 Mayıs 2006 Salı 12:15:51
Güncelleme :1 Haziran 2006 Perşembe 15:24:49