1970’lerin ortasında Sorbonne Üniversitesi’nde hukuk eğitimi aldığı sırada, Fransa’daki terörle mücadele yöntemlerini düzenli olarak Türkiye’ye rapor eden Mehmet Keçeciler, önce Korkut Özal’ın gözüne takılır. Döndükten sonra onun bakanlığı sırasında, İçişleri Müşaviri olarak göreve başlar. Konya Belediye Başkanı olur. 

12 Eylül ihtilalinden sonra hakkını aramak için geldiği Ankara’da Başbakan Yardımcısı Turgut Özal ile münakaşa yapar. Keçeciler, MSP kökenlidir. Özal’a “Türkiye’de inanan insanlara eziyet ediliyor. Konya’da inzibatlar postanenin önünde durmuş, sakallı insanların sakallarını kesiyor. Biz tayinimizi almaya uğraşıyoruz. Sizin elinizde güç var. İnisiyatif kullanın.” deyiverir. Keçeciler’e kızan Özal, “Siz MSP’liler hep böylesiniz. Kolaysa gel de Ankara’dan bu işleri sen yap.” cevabını verir. Keçeciler bir gün sonra başbakanlıkta işe başlamıştır.

Başbakanlığı her üç ayda bir ziyaret eden Vehbi Koç ile Sakıp Sabancı rutin ziyaretlerini yapıyordur. Bir gün ilginç bir olay yaşanır. Koç, Özal’ın hangi işleriyle meşgul olduğunu sorar Keçeciler’e. İleride siyasi müşavirlik yapacağı cevabını alınca, Özal’ın siyasete girip girmeyeceğini merak eder bu kez. Keçeciler, “Niyeti yok, ama girse iyi olur.” yorumunu yapar. Koç ve Sabancı da aynı fikirdedir. İkisi de Özal’ın yanına girdiklerinde siyaset konusunu açarlar: “Ne zaman giriyorsunuz?” Özal kızmıştır. Keçeciler’e birkaç gün sonra cevap verir: “Bana bak Mehmet. Beni arkamdan siyasete itip durma. Siyaset Türkiye’de adam yeme makinesidir. Bu memlekette Menderes’i, Zorlu’yu, Polatkan’ı astılar. Zaten benim sağlığım da el vermez. Saygın insanların yanında iki de bir Turgut Bey siyasete girecek deyip durma.”

Özal, bu konuşmasının üstünden altı ay bir sene geçmeden siyasete girmeye karar verecektir. Side’deki Sırma Tatil Köyü’nde dinlenirken, Türkiye’nin dört bir yanından insanlar gelir yanına. ANAP’ın karar günlerinde Side’ye çağırdığı isimlerden biri de Mehmet Keçeciler olur: “Mehmet gel, hani senin şu parti işi vardı ya, onu konuşalım.”

Özal, partiyi kurduktan sonra Kırıkkale’deki mitingin 20 dakikasında halka Keçeciler hitap eder. Sonra mikrofonu Özal’a verir. Özal kızarıp bozarır. Sıkıldığı konuşmasından belli olur. Beş dakika bile sürmeyen konuşmasını bitirince, Keçeciler’e, “Mehmet nasıldı?” diye sorar. Keçeciler şu cevabı verir: “Türkiye’nin en önemli hatiplerinden biri olacaksınız.”

Keçeciler, Özal’ın en yakınlarındaki isimlerden biri olur. Ona göre Özal ilk zamanlar Köşk’ü düşünmüyordu: “Onu bu makama iten iki sebep vardı. Bir tanesi 1989 mahalli idare seçimleri, ki bu seçimlerde ANAP’ın oyları yüzde 21’lere kadar düştü. Özal, halktan arzu ettiği sonucu alamamıştı. İkincisi rahmetli, Köşk’e ilk defa bir sivil cumhurbaşkanının çıkmasını istiyordu. Bu kendisinden başkası olursa, problem olacaktı. O yüzden kendisi çıktı.”

Ancak Keçeciler’e göre Özal, kısa süre sonra pişman olacaktı: “Çok pişman oldu. Biz seçimleri kaybettik. ANAP ana muhalefet partisi oldu. Demirel ile İnönü Özal’a kök söktürdü. Kendisinin kurduğu Karadeniz Ekonomik İşbirliği Teşkilatı’nın anlaşma törenine bile çağırmadılar. Köşk’teyken memleket işleri kötüye gidiyor, siz de gereken muhalefeti yapamıyorsunuz, derdi. Ancak tüm sıkıntılarına rağmen Köşk’ü Fırıncı Halil Efendi’ye, Ayşe, Fatma Hanım’a, Siirtli Mustafa Efendi’ye o açtı. Köşk’ü halkla buluşturdu. Körfez Savaşı sırasında yüzlerce diplomat ve devlet adamı akın etti Köşk’e. Diplomasinin merkezi yaptı adeta orayı.”

Orta Asya gezisine çıkmadan bir bir gün önce 21.00’de Çankaya Köşkü’nde görüşür ikili. Keçeciler, bilgisayar odasında Özal’ı beti benzi atmış vaziyette görünce ister istemez konuşur. Geziye gitmeme tavsiyesinde bulunur. Ancak Özal’ın cevabı çok nettir: “Gitmem lazım, ben onlara söz verdim. Gitmezsek daha çok kırılırlar. Gelince rejime başlarız. Azeriler (Dağlık Karabağ meselesinden dolayı) çok üzgünler. Yanlarında olmam gerek.” Tekrar siyasete dönmeye hazırlanan Özal’ın son sözleri de bir o kadar manidardır: “Memleket kötüye gidiyor. Türkiye’yi yeniden kurmamız lazım.”