Nevriye'nin aşk çemberi

Fenerbahçe’nin tecrübeli pivotu Nevriye, “Basketbol benim çocukluk aşkım” diye konuştu.

Bulgaristan’dan göç eden yoksul bir ailenin kızı olan, 16 yaşında giydiği milli formayı 12 yıldır başarıyla taşıyan Fenerbahçe’nin tecrübeli pivotu Nevriye Yılmaz, “Basketbol benim çocukluk aşkım” diye konuştu

Nevriye, Fenerbahçe ile bu sezon FIBA Avrupa Ligi’nde üst düzey bir başarı elde etmeyi hedeflediklerini de söyledi.

Bayan Basketbol Milli Takımı’nın ve Fenerbahçe’nin başarılı pivotu, 1.95’lik boyuyla Pota’nın “en uzun Perisi” Nevriye Yılmaz, çocukluğunda hayallerini süsleyen kariyerinin öyküsünü Milliyet’e anlattı.

Finallere tek yenilgi alıp grup birincisi olarak kalan 28 yaşındaki tecrübeli oyuncu, başarıdaki en büyük etkenin “birliktelik” olduğunu belirterek, “Elemeleri oynarken yaşanan en sürpriz olay federasyonumuzun bize verdiği prim oldu. O paraya tabii ki ihtiyacımız yoktu ama çok mutlu olduk. Ben bunun başarımıza çok büyük katkısı olduğuna inanıyorum. Kadromuza seçilen isimlerin hepsi doğru isimlerdi. Maçlardaki deneyimlerden anladık ki Avrupa’daki yerimiz ilk beş ve üstü. Artık Dünya Şampiyonası, Olimpiyat gibi hedeflerimiz var. Artık 12 Dev Adam’ın gölgesinden de kurtulduk. Bayan basketbolu da en az erkekler kadar başarılı” diye konuştu.

‘Çok değiştik’

“Daha önce böyle hedeflerimiz olmamıştı. 10 kişiyi zor toplardık, yalnızca altısı oynardı. Şimdi oyuncu sayısı arttı ve birbirini hiç aratmayan oyuncular var. Sistem değişti, bizler doğru yaşlardayız ve tecrübe kazandık. Elemeler bizim olmamamız gereken yerler. Artık Avrupa Şampiyonası’na doğrudan gidecek seviyedeyiz. Bunu ispatladığımızı sanıyorum. Kariyerim boyunca WNBA, İtalya ve İsrail’de bulundum. Euroleague’de şampiyonluk, milli takım da kupa kaldırmak istiyorum. Devlet sporculuğu ayrıcalığından sonra artık madalya almak da şart oldu.”

‘Yeniden okuyacağım’

“İstanbul Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu’nda hazırlık okudum. Birinci sınıfa geçtiğimde Galatasaray’a transfer oldum. Sonra yurtdışı, WNBA derken okuldan atıldım. 28 yaşındayım, profesyonelim ve iyi para kazanıyorum. Başa dönmek zor olsa da eğitim almak ve tekrar akademiye dönmek istiyorum.”

‘Geleceği düşünüyorum’

“Çocukluğumdan beri basketbolu çok seviyorum. Evde hayaller kurardım. Hep bugünkü halimi hayal olarak görüyordum. 16 yaşımda milli oldum. Bulgaristan’dan göç ettiğimizde dördüncü sınıfa gidiyordum. Ailem her şeye sıfırdan başladı, işsizlik, yoksulluk çektik o yıllarda. Sanırım o yüzden çok tutumluyum. İlk maaşım 40 liraydı, sonra 400 oldu. Harcaya harcaya bitiremiyordum. Şimdi iyi para kazanıyorum ve biriktirmeyi seviyorum. Takım arkadaşlarım bana takılıyor, hep ‘bu paraları nereye gömüyorsun’ diye, ama hayat hep böyle gitmeyecek, geleceğimi de garantilemek zorundayım.”