İnsana yakındır Aslan Şahin. İkramda bulunursanız bir ‘ekmek arası’nı yer, çayınızı içer. Bir ricanız da olsa itiraz etmez.

Belediye’nin bir görevlisi olmadığı halde piknik yerinin temizliği ve çevre bakımını kendine görev edinmiş Aslan Şahin. Rızasıyla ve isteyerek yapıyor. Bu hizmeti için hiçbir kimseden karşılık beklemiyor.

Aslan Şahin’in bir sıkıntısı, derdi var: Sahipsizlik… Onun evi-barkı, çoluğu çocuğu yok. Yatıp kalktığı yer, Mucur Belediye terminali… Orada ona tahsis edilmiş bir göz yer barınağı olmuş.

Dedik ya onun sıkıntısı sahipsizlik… “Hastalansam, yatağa düşsem bana kim bakar, sahiplenir,”diyor. “Onun için dua ediyorum Allah’a, şöyle bir gün sessiz ve sakince gidiversem, ele-ayağa, yatağa düşmeden..”