logo

KIRIK SÖZLER TUTAR MI BİR DAHA?


Ökkeş KARAKURT
okkesdr2727@gmail.com

KIRIK SÖZLER TURAR MI BİR DAHA?

Kayıp zaman, herkes arıyor her yerde her saat.  İçimi kaybetme geçerken bırakıp gitti beni. Bir gün bunlar da geçecekler geçmez oldu aklımdan. Neredesin? Saat beni hangi yeter artık geçti bilmiyorum ama giderken saniyelerimi eksiksiz bırak olur mu? Son kez ayrılırken yanımdan bu sözleri söylemiştim ona. Anlamamıştı hiçbir şey, zaten bende bir şey anlatmak istememiştim. Vedaydı benimki onunla geçirdiğim zaman veda. Arkasına hiç bakmadı giderken, bende hiç el sallamadım arkasından. Çünkü arkasında hiçbir şey bırakmamıştı. Verdiği sözlerle, söylediği yalanları ayırmadan hepsini alıp gitmişti.

Birini düşünmek, kendini çoğu zaman unutup onu hissedebilmek bir yana, bunları hissedip karşıya hissettirememek. Bizim sorunumuz buydu aslında.  Bunu söyledim birkaç kere ona ama geçiştirdi, fazla dinlemedi. Başka bir konudan bahsedip konuyu kapattı bir şekilde.  Ama artık yer kalmamıştı içimde. O her kapağını açtığında geçmişin; üzerime yıkıldılar. Altında kaldım her şey ortaya çıktı kaybettik. Ve kaybetme tekil değildir çoğu zaman!  Sanki o sadece gitmişti kaybetmeden. Bense hem geride kalmış hem onun yerine de kaybetmiştim. Aradan bir sürü düşünülecek, düşünüp unutulacak zaman geçmişti. Ben ondan sonra hiç zaman kullanmadım. Rakam dakika saniye saymadım. o gitmişti bütün saatleri de alıp yanına.

Yine bir gün gökyüzü kime kızmış bilmiyorum esip gürlüyor. Taksim hayatımın ortasında geçen tramvayı ile uzanıyor ayaklarımın ucunda. Yağmura ve hayatımı bölen tramvaya aldırmadan yürüyorum. Aklımdan sessizce geçerken son iki harfinden yakalıyorum cümleyi;  ‘’gittin mi yanında bir sürü benle,  ben şimdi bu şehrin neresine sığınsam yalnızım.’’ Sonra kuru bir kafeye atıyorum kendimi. Yalnız mısın diye sesleniyor garson. Yalnızım ve her şey onun suçu diyorum sessizce. Sonra yağmur dinene kadar, dinip tekrar yağana kadar yazmaya başlıyorum.

Sessizliğe gömdüğüm yanlarımı buldular dün. Zamansız yaşamaya başlamak, uyumak ya da uyandığımda zamanı hiç düşünmemek yalnızlığıma iyi gelmiyor. Yalnız taraflarından teker teker yalnız bırakıyor hayat beni. Neyse ben böyleyim işte yazıp, hayattan aldığım tüm müsaadeleri kullanarak gönderiyorum ona. Yalnızlığıma aldırmayan garsona bir çay daha söylerken cevap geliyor. ‘’Giden olmak kolay sanırdım. Meğer gitmek de zormuş. Senden sonra anladım uyku unutmak için yaratılmış, birde uyanmak olmasa!’’ Cevap çok manidardı. Özlemişti belliydi ama dayanmanın da yolunu bulmuştu. Bana da yol gösterir gibi ‘’uyu’’ diyordu. Uyu geçecek diyordu. Hemen şunları yazdım; denemedim mi sanıyorsun uyumayı ,sen galiba unutuyorsun rüyayı.   Hiç cevap gelmedi. Bende hiç bir şey yazamadım. Yazdıklarımı da yollamadım(yollayamadım). Ben hala o yağmurlu günde  kedilere ve bana kapı açan  o kafe de bekliyorum onu…

Etiketler:
Share
337 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

3+3 = ?

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • KIRIK SÖZLER TUTAR MI BİR DAHA?

    20 Nisan 2018 Genel, Köşe Yazıları

    KIRIK SÖZLER TURAR MI BİR DAHA? Kayıp zaman, herkes arıyor her yerde her saat.  İçimi kaybetme geçerken bırakıp gitti beni. Bir gün bunlar da geçecekler geçmez oldu aklımdan. Neredesin? Saat beni hangi yeter artık geçti bilmiyorum ama giderken saniyelerimi eksiksiz bırak olur mu? Son kez ayrılırken yanımdan bu sözleri söylemiştim ona. Anlamamıştı hiçbir şey, zaten bende bir şey anlatmak istememiştim. Vedaydı benimki onunla geçirdiğim zaman veda. Arkasına hiç bakmadı giderken, bende hiç el sallamadım arkasından. Çünkü arkasında hiçbir şey bır...