1990’lı yıllara kadar nüfusu 350 olan ve yollarında çocukların cirit attığı Kurşunlu köyü, şimdi sessizliğe gömülmüş durumda. 

Çanakkale’nin Bayramiç ilçesine bağlı köyde toprakların baraj altında kalmasıyla yaşanan işsizlik ve çocukların okul ihtiyacı yüzünden ailelerin kente akın etmesi, trajik bir manzarayı ortaya koydu. Nüfus azalınca 2001 yılında köy okulu da kapandı. Bugün nüfusu 135’e kadar düşen köyde tek çocuk, Çarıkçı ailesinin 12 yaşındaki kızları Neslihan. 

Her gün babasıyla birlikte taşımalı eğitimle Bayramiç merkezdeki Gazi İlköğretim Okulu’na giden 6’ncı sınıf öğrencisi Neslihan Çarıkçı, köyde ‘küçük prenses’ diye çağırılsa da yalnızlıktan yana çok dertli:
“Köyün tek çocuğu olmam nedeniyle herkes beni çok seviyor. Ancak köyde hiç arkadaşım yok. Özellikle yaz tatillerinde yapayalnız kalıyorum. Her gün 20 kilometre yol katedip okula gitmek de zor. Bu şartlara rağmen okuyup öğretmen olmak istiyorum.” 

Çevre köylerdeki çocukları taşımalı eğitimle Bayramiç’e taşıyan şoför baba Alaattin Çarıkçı ise “Neslihan’a üzülüyoruz ama çaremiz yok” diyor.