Yıkılan evinin bir odasına bir kilim ve döşek sererek yaşamaya başlayan Şeker, suyunu Dicle Nehri’nden karşılıyor. Yemeğini kendisi yapan ve evini temizleyen Şeker, göç ettiği 10 yılda hep köyünün hayaliyle yaşadığını, son bir yılda Batman’da sıkıldığını ve yoksulluğun etkisiyle köyüne dönme kararı aldığını söyledi. Batman’da iş olmadığını belirten Şeker, "Artık Batman’da dayanamıyordum. Köyümü özlemiştim. Orada paramız yoktu, maaşımız yoktu. İdare edemiyorduk. Şimdi daha mutluyum" diye konuştu.

Evlerinin yıkık olduğu, köprülerinin bulunmadığı, elektrik ve suyun olmadığı köylerine birçok ailenin dönmek istediğini, ancak yokluk ve köyün harabe olması nedeniyle dönemediğini anlatan Şeker, sorunlarını ancak devletin çözebileceğini söyledi. Batman’a gitmek için Dicle Nehri’ni salla geçmek zorunda kaldığını dile getiren Şeker, köye döndükten sonra sağlığına kavuştuğunu, devletin diğer köylülerinin dönmesi için imkan sağlamasını istedi.
Mehmet Ali Şeker, köyde sabah kalktığında temizlik yaptığını, su için Dicle Nehri’ne indiğini ve namaz kıldığını söyleyerek, kış aylarında Dicle Nehri’nin yükselmesi nedeniyle Batman tarafına geçişin zor olacağını, o zaman büyük sıkıntılarla karşılaşabileceğini ifade etti.
Kış öncesi köyünün tamir edilmesini isteyen Şeker, her gün Dicle Nehri’ni gözetleyerek, köylülerinin geri dönmesini beklediğini de sözlerine ekledi.