Başkandan Ordululara çağrı

İşsizlik yani istihdam sorunu, eğitim, sağlık, çevre, sosyal alanlar,barınma, can ve mal güvenliği, alt ve üst yapı, yatırımlar, tesisleşme, kültür, turizm, enerji, ulaşım, taşımacılık, kotalar, vergiler kısaca daha pekçok gündem ve sorun var ve odaklanmak gerekir düşüncesindeyim.Şuan ne kadar işsiz var, kayıt dışı ne zaman kayıt altına alınır, günde kapanan firma ve günde işten çıkarılan çalışan sayısı bunlar açık konuşulmalı ve bu siyaset malzemesi değil bizzat hayatın gerçeği herkes mağdur oluyor. Yoksa ABD'de emlak sektöründe yananan bir kriz benim ülkede ki insanları etkiliyor, benim ülkemde ki insanlar şirket kapatmak yada işsiz kalmak durumunda kalıyor ise ve bazı ülkeler üzerlerinde oturduları petroldan nemalanarak saltanat yaşıyor ise doğrusu burada iyi analiz etmek gerekir doğrusunu ve eğrisini. “NINJA (No Income, No Job, no Asset) krediler” olarak tabir edilen düşük kaliteli krediler hızla büyüdü. ABD de emlak krizi hikayesi var bunu öğrendiğinizde işte dünya krizi bundan dolayı mı patlak verdi diye güleceksiniz. Bir Çöküşün Hikayesi… 2001’de Ev’in değeri 100 bin dolardı. 20 bin peşin, 80 bin dolar ipotek kredisi (mortgage) ile alınmıştı. 2004’de yapılan yeni bir ekspertiz ile Ev’in değeri 150 bin dolara çıktı. 2. ipotek ile bankada 50 bin dolar kredi alındı ve Otomobil yenilendi. 2005’de bir ekspertiz daha yapıldı ve Ev’in değeri 180 bin dolar olarak belirendi, 3. ipotek alındı ve mobilyalar yenilendi. 2006’ya gelindiğinde artık herkes (şahıslar, emlakçı, banka vs.) Evin değerini 180 bin dolar olarak kabul ediyor ve buna göre hareket ediyordu. Ancak 2007’de bir gün aynı mahallede benzer bir Ev satışa çıktı. Ama kimse 180 bin dolar ödemek istemedi. ve balon patladı. Öyle ki, ‘ev’in satış fiyatı başlangıçtaki 100 bin $’ın altına (70 bin $’a) geriledi. Ev’i için 80 bin $ ipoteğe giren ev sahibi de, haliyle ödeme yapmak istemedi. Alacaklarını tahsil edemeyen bankalar, borçlarını ödeyecek kaynak bulamayınca mali sistem durdu. Bankalar birbirine bile borç vermeyince Likidite Krizi başladı. “Türev ürünlerinin yaygınlaşması ile kötü niyetli cin artık şişeden çıkmıştır. Bu ürünlerin ‘zehirli’ olduğu bir krizle belirgin hale gelinceye kadar, türleri ve toplam işlem hacmi artmaya devam edecektir” Warren Buffet, 2002 “Aç doyar, açgözlü doymaz.” Türk Atasözü İşte krizin 20 nedeni: 1. ÇİN: Çin yuanı düşük tuttu, döviz rezervi artınca Batı`ya borç verdi. Bu nedenle faiz oranları düştü, emlak balonu büyüdü. 2. LİKİDİTE BALONU: Batılı ekonomilere ucuz para aktı. 2000`lerin başında ticaret fazlaları arttı. 3. KÂR ARAYIŞLARI: Düşük faiz ve bol para yatırımcıları riskli varlıklara yöneltti. Talep, fiyatları baskı altına aldı. Sub-prime kredileri dönmedi, piyasa yıkıcı sonuç riskini keşfetti. 4. SUB-PRIME KREDİLER: Paranın bollaştı, düşük gelirliler ödeyemeyecekleri borçların altına girdi. Krizin ana nedeni olarak gösterilen bu durum aslında buzdağının su üzerindeki parçasıydı. 5. BORÇLU SATIN ALMALAR: Ucuz para dünya genelinde borçlu satın almaları yaygınlaştırdı. Bankalar sahip oldukları mevduattan daha fazla borçlandı. 6. KURMAK VE DAĞITMAK: Yüksek getirili yatırım çılgınlığı bankaları mortgage alanında menkul kıymet varlıkları üretmeye ve bunları yatırımcıları satmaya yöneltti. Ancak bankalara güven çökünce kimse borcun nerede olduğunu bulamadı. Bu durum piyasalara müdahalelerin başlamasına neden oldu. 7. ALAN GREENSPAN: Greenspan piyasalar çöktükçe faiz indirimini kullanarak balonu iyice şişirdi. Şimdi piyasaların güvenini sağlayabilmek için çok daha büyük faiz indirimleri gerekiyor. 8. DEMOKRATLAR: Demokrat Başkan Bill Clinton, ticari ve yatırım bankacılığının ayrılmasını sağlayan Glass-Steagal yasasının iptaline onay verdi. Demokratlar Fannie Mae ve Freddie Mac`te reformu da engelledi. 9. CUMHURİYETÇİLER: Nobel ödüllü iktisatçı Joseph Stiglitz`in 3 trilyon dolarlık savaş olarak tanımladığı Bush`un Irak macerası ABD ekonomisini çökertti. Borçlar hızla arttı. 10. DÜZENLEYİCİLER: ABD, İngiltere ve İzlanda gibi ülkelerde finans sektöründeki aşırılıkları dizginlemekte başarısız sonuçlar alındı. Finans merkezleri arasındaki rekabet de buna eklendi ve düzenleyicilerin etkisi sınırlı kaldı. 11. KREDİ DERECELENDİRME KURULUŞLARI: Düzenleyiciler karmaşık yatırımcılara verilen kredilerin kalitesi konusundaki kararları Standard & Poors ve Moody`s gibi kuruluşlara bıraktılar. Ancak riskli kredilere yüksek notlar verildi. 12. MALİ HİZMETLER DAİRESİ (FSA): İngiltere`nin finans sektöründeki ana düzenleyici kuruluşu şu anda bankalar arasındaki bütün ilişkilere müdahil oluyor. Ancak bunu yapmadığı için Northern Rock`ın batmasını engelleyememişti. 13. AÇGÖZLÜ BANKACILAR: Birçok bankacı kısa vadeli piyasa spekülasyonlarıyla milyonlarca dolar kazandı. İşlemcilerin yönetim kurullarındaki patronları onların kumar oynamalarına izin verdi. 14. TÜKETİCİLER: İşlemcileri, banka patronlarını ve denetleyicileri suçlamak kolay ancak kimse tüketicileri çok yüksek faizlerle ev almaya, Karayipler`de lüks tatil yapmaya ya da lüks ürünler almaya zorlamadı. 15. MARGARET THATCHER: Piyasa ekonomisinin ateşli savunucularından Thatcher, İngiltere`de mortgage piyasası üzerindeki sınırlamaları hafifletip, insanların ev sahibi olma tutkusunu körükledi. 16. SÜBJEKTİF RİSK: Güçlü konumlarda bulunanların verdikleri yanlış kararlar sistematik risk rehlikesini daha da büyüttü. 17. GORDON BROWN: İngiltere tarihindeki en büyük emlak patlaması onun döneminde gerçekleşti. Ancak artan bütçe açığının da etkisiyle yanlış kararlar aldı. Tony Blair de bunları seyretti. 18. HESAPLAMA SİSTEMİ: Düzenli kâr-zarar hesabına dayalı muhasebe sisteminin şirketlere açıklık getirmesi amaçlanıyordu. Ancak bankaların çoğu varlığı için piyasa olmaması bankaları yoğun bir şekilde zarar yazmaya itti. Bu da onlara duyulan güveni azalttı. 19. BASEL 2: Basel 2 banka sermayesi kuralları bankaların yeterli miktarda likiditeye sahip olmaları konusunda gerekli etkiyi yaratmadı. Northern Rock ve Bradford& Bingley sermayeye ilişkin koşulları karşılamışlardı ancak bu tasarruf sahiplerinin paniğini önlemeye yetmedi. 20. EMLAK KOMİSYONCULARI: Onlar sadece işlerini yapıyordu. Ev sattılar ve kimse onları sevmedi.