Kendi çapımızda bu memlekete bir çivi çakalım hesabını yapıyoz, kişisel çıkarlarımızı  hiçbir zaman ön planda tutmadan.
 Tam ‘herşeyi yoluna koyduk’ derken bilgisayarımız  virüse yakalandı. Problemi giderdik. Yayın ağımızı Perşembe ilçesine de ulaştırdık. Her şeyin iyi yolunda gitmesini beklerken telefon avizesinin arkasına saklanan korkaklardan tehditler almaya başladık. Bunun stresinden de kurtulalım hesabı yaparken bu kez mahkemelerle karşı karşıya kaldık. Biz doğru bildiklerimizi yazdık, mahkemeye verilmiş ve sanık olarak hakim karşısına çıkacak olsakta yine yayınlarımız sürecek. Kimseye yalakalık yapmadık. Kimseyi ‘yazarız, asarız-keseriz’ diye tehditte etmedik. Şantajla reklam-ilan abone peşine de koşmadık. Üstelik kalemimizi satın almak için para bile teklif ettiler.  O şerefsizlere onurumuzdan ödün vermediğimiz gibi milyarları da geri teptik.  Birilerine göre halâ aptal olsakta...
 Dedim ya, mahkemelik olduk artık. Yargı ne derse olacak.  Ama şunu hiç kimse unutmasın ki, bu meslekte bu aşamaya dişimle tırnağımla çalışarak geldim. Böyle öğrendik bize bu mesleği sevdiren büyüklerimizden. Bazıları yeminli gazeteci olduğumuzu bilmiyorlar olsa gerek çeşitli yollara başvuruyorlar. Şimdi isim yazarsam hakkımda Adliyede yeni bir dosya daha açılacak ama şimdilik yazmayacağım.
 Karanlıkta bizi tehdit edenlerden de korkmuyorum. Belden aşağı vurupta kaçanlar şunu hiçbir zaman unutmasın ki, mezara kadar peşinizi bırakırsam en şerefsiz adam olayım. 10 değil, 100 milyarda verseniz geri adım atmak yok. Bakalım paranız sizi kurtarabilecek mi? Hadi ordan uşak, satılık kalem yok bizde başka kapıya...