Ordu Kültür ve Turizm Müdürlüğü, il genelinde daha çok kırsal kesimde kullanılan halk deyimleri, bedduaları ve yöre insanının kendine özgü kullandığı kelimeleri derledi.

Yapılan çalışmalar sonunda en çok kullanılan halk deyimleri şöyle derlendi: "Ecinniye külahı ters giydirir. Atın tepmeyeni, eniğin kapmayanı yoktur. Atın avanağı rahvan, insanınki pehlivan. Domuz gibi burnu doğrultusunda gider. Eşeğin burnu gibi ne uzar ne kısalır. İt, ite, it kuyruğuna buyurmuş. İtin ayağını taştan sakınma. İt sahibini tanır. Ne at yüke yanaşır, ne yük ata. Eşek yine ol eşek, çulu değişmiş"

Halk arasında ’ilenme’ olarak bilinen ’darılma, gücenmeler’ sonunda edilen beddualar ise şöyle:
"Adı batasıca. Sürüm sürüm sürüne. Boyu devrilesice. Çenen tutulsun. Dert başına (baş’an). Dili kopasıca. Eli kırılasıca. Evladından bulasıca. Gidişi olsun dönüşü olmasın. Gözüne dizine dursun. Ocağın sönsün. Muradın kararsın. Öllünün körü. Zıkkımın pekini ye. Dermansız dertlere tutula. Ödü kopsun"
Yöre insanının kendine has bir ağızla söylediği kelimeler ve bugünkü anlamları ise şöyle:
Andır: Ölü eşyası.
Aş’ana: Mutfak (Aşhaneden kısaltma).
Anuk: Nane bitkisi.
Anca: Henüz, yeni, yakın, az evvel.
Bardabaş: Geçimsiz kişi.
Bıldır: Geçmiş yıl.
Börülce: Fasulye.
Bostan: Salatalık, hıyar.
Buymak: Üşümek
Cıbıl: Züğürt kişi, üstü başı perişan
Cibe: Çorap şişi,
Çember: İnçe dokunmuş kadın başörtüsü
Di’da: İşte orada
Diyelmek: Ayakta durmak.
Birlik: İçe giyilen don
Esse: Doğru
Enik: Köpek yavrusu
Ebekuşağı: Gökkuşağı
Fıratkı: Ağaç dallarından yapılan bahçe korkuluğu
Fisil: Soğanın tohumluğu
Goruk: İçi boş fındık,ceviz
Güllük: Kızılot
Gücük ayı: Şubat ayı
Kuz: Güneş görmeyen toprak
Göden: Kurbağa
Girebi: Ucu eğri küçük balta
Gıdık: Küçük sepet
Hamaz: Verimsiz toprak
Hey: Geniş ağızlı büyük sepet
Hışır: Eski
Hayat: Evin Salonu
Irak: Uzak
İşmar: Göz kırparak veya parmakla yapılan işaret
Imık: Ilık
Işkın: Genç filiz
İstol: Masa
İdare: Küçük gaz lambası
Kopça: Düğme
Koz: Ceviz
Keltek: Eski ayakkabı
Keltenek: İşe yaramaz adam
Keme: Farenin büyüğü ve yaşlısı
Kozak: Olgunlaşmamış meyve