Diyarbakır’ı Dinlerken…

Türkiye’de, 2.Cumhuriyetten önce hazırlık olarak, “ABESLE İŞTİGAL” rejimi var… Bu rejim dili “Laf-ı Güzaf”, başlıca işlevi havanda su dövmek. Rejimi yönetenlerin, başlıca işlevi, gaflet, yalakalarının da, fesat, tezvirat gaflet…

Bu rejimin en son gafleti, “bile bile lades”; Güneydoğu’da isyan bayrağını “Büyük Kürdistan” bayrağını çekmişler, bu devletin “eyaletlerini”, Federasyonun “Cumhuriyetlerini “ kuruyorlar; Demirtaş, “Dersim Cumhuriyetini” kurmuş… Bu “Cumhuriyetin” meydanında, TC Devletine baş kaldıran Seyit Rıza’nın anıtı var… TC. Hükümetinin ve Mülki Amirlerinin gözleri önünde! Bu sırada, bizim gaflet erbabı, Van’ın Özalp ilçesindeki “Mustafa Muğlalı” Kışlasının, adının değiştirilmesini istiyor… Yöre Halkını rahatsız ediyormuş!

Diyarbakır’dan, Kürtçenin (hangi lehçesi bilinmez) eğitim dili olmasından da öte, resmi dairelerde geçerli olması için meydan okumalar istekleri yükseliyor!…

Emine Ayna adlı kadın, “Bize Türk dedirtemezsiniz” diye yırtınıyor… Sana Türk diyen ve seni böylece şereflendiren kim, a kadın! Ama sana ve diğerlerinize, böyle pervasızca konuşmak, Baydemir’e Demirtaş’a, Kürdistan bayrağını açmak imkânını vereniler, ortamı “açanlar” kim? Biliyoruz… Oy uğruna, her şeyi yaparlar onlar! Hatta “Türkiye Türklerindir” demek yanlıştır derler ve oy için, “EVET” dedirtmek için, Anayasadaki “Türklük” ifadesini, “Türkiyelilik” olarak değiştirmeye razıdırlar… Şimdi APO/PKK ile pazarlık yapıldığını inkâr ediyorlar, ama Ahmet (neden – nasıl) Türk’ün Aysel Tuğluk’la birlikte, İmralı’ya gitmesine, aracılık yaparak APO’dan medet umuyorlar…

Diyarbakır'daki, STK’lar, muhakkak iyi niyetle, sorunun “Barışçı çözümü” için çareler arıyorlar… Değerli Profesör Namık Volkan başkanlığındaki bir “bilgeler” heyeti de Cumhurbaşkanına, sorunun çözülmesi konusunda, rapor verecekmiş… Muhakkak ki, iyi niyetli girişimler! Pişmiş aşa su katmak, kötümser olmak istemem ama eğer bu, aydınların gafleti değilse muhakkak abesle iştigal. Adamlar “Büyük Kürdistan’ı” ilan etmişler. Hiç vazgeçerler mi? Artık pazarlık “masasına” oturmaya bile razı olmazlar… Hem “pazarlık masasına” oturulsa, TC. Devleti ve Eşkıya arasında ne pazarlığı yapılacak? “Muzaffer taraf” yani, PKK ile “Sınır Pazarlığı mı? Türkiye ile Kürdistan arasındaki sınırın, çizilmesi mi? Daha önce, APO ve eşkıyaların affedilmesi koşulları mı?

ÇÖZÜM ÇÖZÜMSÜZLÜK MÜ?

“Çözümsüzlük” tabii ki çözüm olamaz. Kürt Sorunu, Güneydoğu sorunu muhakkak çözülmeli, akan kan durmalı… Ama önce bu savaşı kimin-neden başlattığı hatırlanmalı! Bu savaştan nemalanlar safsatası bırakılmalı. Ve herhalde, Çözüm TC ve Türk Milletinin birliği ve varoluşu pahasına, ilkelerimizden taviz vererek olmamalı! Nasıl mı? Daha önce devlet adamlarının yaptıkları gibi… Ortada kaynatılan cadı kazanı var… Ateşi körükleyenler var. Üzerine arozöz dolusu, su sıkılsa da, bu ateş sönmez artık! …Bu biline!

Eşkıya ile mücadeleyi bıraktılar; kendi ordumuzu dize getirmekle övünüyorlar! …Düşmanlara ne hacet!... “Abesle İştigal” Cumhuriyetine hoş geldiniz!

BAŞKADIR MEMLEKETİMİZ

“Bir başkadır bizim memleketimiz, şimdi “bambaşka” oldu bizim memleketimiz… Ve her gün biraz daha “başka” olmakta… “Lay” nakaratıyla!

Bundan sonra “Güneş ufuktan şimdi doğar- Yürüyelim arkadaşlar”, diyecek miyiz?

Hayal mi kuruyorum?… Mazide mi kaldım… “Anakronik” çağdışı mıyım? Samsun rıhtımını boşuna mı gözlüyorum!

Bu yazıyı yazarken kulaklarım- kulaklarımız-gözlerimiz, Diyarbakır’da…

Umudum, hala, Erdogan’ın TC Başbakanı olduğunun bilincine varması ve “Ne Mutlu Türküm diyene” diye haykırtması… Bunu yaparsa, bölgedeki zaten kazanacağı şüpheli olan oyları kaybeder ama, Türk milletinin gönlünü kazanır… Yapmaz, kıvırırsa, “Referandumda” Ona “Hayır” demek için yeter sebep oluşur…

Türk milletinin aptal olup olmadığı, Erdoğan’ın kaderi, “ Referandumun” neticesi, Diyarbakır’da tayin ediliyor!***