İlkokula gitmeden okuma yazmayı kendi imkânlarıyla ögrenen Abdullah Aktaş artık evinin odalarına sığmadığı için kitaplarının bir kısmını bahçeye koyduğunu söyleyen bir kitap sevdalısı. Gelin hikayesini 1952 doğumlu Abdullah Aktaşın kendinden dinleyelim.

“Ben ilkokula gitmedim ilkokul diplomam bile yok. Okuma yazmayı askerde âli okulunda örgendim, kendi imkânlarımla okumamı geliştirdim ve o ezikliği hep yüreğimde hissettim. O zamanlardan gelen kitaba karşı sevgim benim bu kadar kitap sahibi olmama sebep oldu. Evimde ilmi, dini, milli, İslami, akademik ve aktüel olmak üzere dört bin’e yakın kitabım var.

Şu an hala yeni çıkan aktüel kitapları almaktayım. Eti alüminyum fabrikasından emekli oldum, tüm birikimimi kitaba yatırdım. Bu yaşta çarşıya hala bisikletle gelip gitmekteyim” dedi.
Aktaş bizlerle birde anısını paylaştı.

“1978 yıllarında bu ülkede yaşanan benzin, sigara gibi şeylerin sıkıntısını o zamanı yaşayan her insan bilir. Seydişehir de o zamanlar sigara yoktu, sigara almak için Konya ya gittim, bütün parama sigara aldım cebimde sadece Seydişehir e gelecek yol parası kaldı. Çarşıda dolaşırken bir kitapçı dükkanın da fethi Tevetoglunun “Türkiye de sol hareketler” kitabını gördüm, alsam param yok paranın hepsini sigaraya yatırdım. O zaman sigaramı sattım ve o kitabı aldım.”

Peki bu kitapların sizden sonra akıbeti hakkında ne düşünüyorsun? Bildiğiniz gibi bu bir kültür anlayış meselesi, bıraktığınız insanlar bunun kıymetini bilmesi lazım değil mi?

Sorumuza cevabı ise “Şimdiye kadar aklımdan geçen bir okula vermek ama ciddi ciddi düşünmedim” dedi.