Polis demokrasinin mi, yoksa rejimin mi teminatıdır?

Hudutta Ordu bekler, dahilde biz bekleriz.

Biz kanunun rejimin timsali Polisleriz!

Son günlerin popüler tartışması olan “Polis rejimin güvencesi midir?” tartışmalarına en güzel cevabı Polis Marşı’nın başlangıcında yer alan bu dizeler vermektedir.

Evet, polis ister demokratik olsun, ister faşist, isterse de teokratik her “idari rejimin” teminatıdır.

Ama “Polis demokrasinin teminatı mıdır?”, diye soracak olursanız; bu soruya bu kadar kesin ve rahatlıkla “evet” diyebilmek o kadar kolay değil!

Demokrasi, özü ve ruhu itibarıyla, tek bir grubun değil; o ülkede bulunan tüm Anayasal kurum ve kuruluşların güvencesi altında olmalıdır.

Sanırız demokrasiyi, içinde herkesin biraz tuzunun bulunduğu bir aşa benzetmek çok da yanlış olmaz?

* * *

Bugün daha Cumhuriyet’e geçememiş olan ve hala Krallık’la yönetilen, İngiltere, Belçika, Hollanda, İspanya gibi devletlerin demokratik olmadıklarını iddia etmek mümkün müdür?

Peki, Libya Halk Cumhuriyeti, İran İslam Cumhuriyeti ve Çin Halk Cumhuriyeti’nin bugünkü evrensel anlamıyla “demokratik” olduklarını söylemek mümkün müdür?

İster demokratik, isterse kabul edilen evrensel kurallar çerçevesinde, anti demokratik olarak nitelendirilsin; tüm ülkelerde hâkim olan rejimlerin teminatı polis teşkilatlarıdır.

Polisler asayişi sağlamak ve o ülkede geçerli olan rejime karşı yürütülen çabaları engellemekle görevlidirler.

Hatta bazen bu girişimler eyleme geçirilmeden, düşünce safhasında, yani sadece basit fikri muhalefet olarak kalmış olsalar bile!

O yüzden evrensel hukuk, içinde demokrasi barınmayan bir cumhuriyetin korunmasından ziyade; insan haklarıyla ve demokrasiyle sınırlanmış bir yönetimin nasıl olacağını tartışmaktadır.

Demokrasi için en hayırlı olanı, silahlı güçler olan askerin de polisin de kendilerine bir misyon yüklenmeksizin/yüklemeksizin asli görevlerini yapmaları; milli savunma ve asayişi sağlamalarıdır.

Hamdolsun milletin kendini idare edecek aklı ve iradesi her zaman vardır.