Savaş insanların başına gelen en büyük felaketlerden biridir şüphesiz. Hırs, güçle birleşince olmadık şey yapabiliyor insanoğlu. Yapıyor yapmasına da, yaptığı yanına kar kalıyor değil mi? Öyle görünüyor, aslında öyle değil bence. Canilik yapan, insanları haksız yere öldüren, başka ülkelerin toprakları sebepsiz yada saçma sapan sebeplerle işgal edenler, vicdanlarda yargılanıp kararları verilmiştir bile. Ama böyle insanlar bunun farkına varmazlar. Bir gün mutlaka yaptıklarıyla yüzleşeceklerdir.

Bu canilerin sebep olduğu savaşlarda en çok zararı çocuklar yaşıyor. Bomba sesleriyle, şiddet görerek, oynayamadan büyüyorlar. Sonuçta o çocuğun büyüdüğündeki karakterini siz düşünün.

Şimdi bir annenin savaş esnasında çaresiz kaldığı bir konuşmayı sizlerle paylaşacağım. Çocuk dört yaşlarındadır.

Anne- Uyudun mu?
Çocuk- Hayır Anne
Anne- Hadi uyu oğlum
Çocuk- Anne bu sesler ne
Anne- Şey oğlum gök gürlemesi
Çocuk- Yağmur mu yağacak?
Anne- Evet yağmur yağacak
Çocuk- Babam niye dışarıda ıslanır
Anne- O şeye gitti, bakkala
Çocuk- Bana çikolata alacak mı?
Anne- Tabi oğlum. Çikolata alacak, peynir alacak…
Çocuk- Bakkal çok mu uzakta Anne
Anne- (ses yok)
Çocuk- Anne bakkal çok mu uzakta?
Anne- Çok değil ama yine de uzak
Çocuk- Babam ne zaman gelecek peki
Anne- Az kaldı oğlum birazdan gelir. Sana masal anlatayım mı? Hem de senin en sevdiğin masalı
Çocuk – Anlat
Anne- Bir varmış bir yokmuş…
Çocuk- Anne ben ne zaman büyüyeceğim
Anne- Masal anlatıyorum oğlum. Sonra söylerim ne zaman büyüyeceğini
Çocuk- Ben hemen büyümek istiyorum. Kaç gün oldu babam gelmedi. Büyük olsaydım hem ona bakmaya giderdim. Hem de bakkaldan bir sürü şey alırdım.
Anne- ( Annenin gözleri dolmuştur, ağladığını çocuğa belli etmemeye çalışarak)- Haydi, şimdi uyu, eğer uyursan hemen büyürüsün 

Çocuk uyumak için gözlerini kapatır. Anne sessizce ağlamaktadır. Çocuğun gözleri yavaş kapanmaktadır. Mırıldanarak tekrar annesine sorar: 

Çocuk- Anne!
Anne- Efendim yavrum
Çocuk- Babam gelince beni uyandır olur mu?
Anne- Tamam yavrum
Çocuk- Anne!
Anne- Efendim canım
Çocuk- Yağmur yağsa da babalar ıslanmaz di mi?
Anne- Islanmaz yavrum…( çocuk uyur, anne sessizce ağlamaya başlar)

- Savaş ve çocuk oyunundan- E.Y