Nerden bilirdim annem?
Çalınca sabah kapı,
Meryem Teyze diyerek bir koşu gidip açtım.
Baktım; gözleri kan çanağı, çenesinde ıslaklık.
Herhalde çok üzülmüş, ağlamıştır sandım.

Nerden bilirdim annem?
Kin doluymuş gözleri.
Bana öğretmedin ki nerden bilebilirdim?
Yedi gibiydi yaşım, sekize girmiş miydim?
Anlayamadım işte, küçüklüğüme ver benim.

Çalınca kapıyı, açtım ardına kadar.
Baktım gözler kan çanağı, çenesinde ıslaklık.
Herhalde çok üzülmüş, teyzem ağlamış sandım.

Bana “Bebem” derdi hep, canım teyzemdi benim.
Teyze ana yarısı, bir başkaydı sevişim.
O sabah çok değişik, bambaşka olmuş gibi.
Gözler kanla buğulanmış, ıslak ıslak çenesi.
Her zaman beni öpen o güzelim dudaklar
Bir tarafa çarpılmış, sandım ağlatmış biri.

Bir yana itti beni, dibeğin ta yanına.
0rağını savurdu anamın tam boynuna.
Nerden bilirdim annem,
Affet ne olur beni!
Ama daha dün gece o,
Benim Meryem Teyzem’di.

Affet can babam beni,
Affedin kardeşlerim!
Anlamadınız dünya ne
Olanlar neyin nesi…

Namazda hançerlemiş Bedros amca babamı
Teyze, hala, eniştem hiçbiri kurtulmamış.
Kardeşlerim beklerken kahvaltı sofrasını
Yakalayıp yakmışlar Haçik’le Hırant dayı.

Beni, dibeğin tam üstünde
Buldu ağlarken Ancel.
“Melek Ablam, koş!” dedim
“Canım yanıyor” benim.
Şimdi öpüp yaramı
Hemen geçirir diye.

Uzanırken elleri saçlarımın üstüne
Gözleri kandan kızıl,
Eteği kan yumağı…

Yedi gibiydi yaşım,
Sekize girmiş miydim?    

 

"Ermeniler`in yaptığı sayısız soykırım cinayetleri nedeniyle nefesleri bedenlerinden çekip alınan çocuklarımızın anısına ithaf edilmiştir."