1986 yılındaki ara seçimlerde Burdur’da karşılaşmıştık ilk kez saygı duyduğum, hayran olduğum adaşım sayın Ecevit ile. Yasaklıydı diğer siyasetçiler gibi. Ama yine de seçim gezisine çıkmıştı. Erenardıç mesire yerinde yemek molasında tanıştırdılar; “Sayın Başkanımız işte bu adaşınız Bülent Ecevit” diye. 

Heyecanlı bir muhabir olarak bu durumdan çok gururlanmıştım. Hem kendisi hem de Rahşan hanım kibarca ‘merhaba’ deyip elimi sıkmışlardı. Hala dün gibi hiç unutmam, Sayın Ecevit bana, “Sen misin o. Bizi karıştırıyorlar hep” diye karşılık vermişti. Aslında 1982’den beri Hürriyet ve Cumhuriyet Gazeteleri’nin muhabirliklerini yapıyordum Burdur’da. 

‘Ecevit Hükümeti’nin kabinesinin bakanlarından olan Hilmi İşgüzar ceza almış ve Burdur Cezaevi’nde yatıyordu. İşgüzar ile cezaevindeki kısa bir söyleşim yayımlanınca Hürriyet Gazetesi’nde, çok kızmış bana Sayın Ecevit; o zamanki HHA Genel Müdürümüz Oktay Ekşi anlatmıştı. 

Antalya’ya Cumhuriyet Gazetesi’nin sorumluluğunu üstlendiğimde, Akdeniz Bölgesi gezilerinde daha birçok kez karşılaştık. Gazetede ‘Bülent Ecevit’ olarak çıkan imzalarımdan rahatsız olmuş ve gazete yönetimi ismimi bir süre “BECEVİT” olarak kullanmıştı. Dostlarım hep merak eder, ismimin nereden geldiğini. Hemen söyleyeyim hiçbir akrabalığımız yok. Soyadlar seçilirken rahmetli dedem seçmiş ‘Ecevit’ soyadını. 

Ben 1960 doğumluyum. Sayın Ecevit 1961 yılında Çalışma Bakanı olmuş. Rahmetli babam doğduğumda gitmiş nüfus idaresine, birilerinden duymuş olmalı, “Bülent” yazdırmış ismimi. Annem bile bilmez neden bu ismi nüfusa yazdırdığını. Ama ailecek hep sevdik o görüşü ve Sayın Ecevit ailesini. 

Bu isim ve soyadım okul dönemlerimde başıma çok işler açmıştı. Karşıt görüşlü okul arkadaşlarım ve öğretmenlerimin hışmına da uğramış, kavgalar yaşamıştım. Sırf ismim yüzünden kötü notlar bile veriliyordu. 
Sayın Ecevit’in ismini taşımaktan onur ve gurur duydum her zaman. 
Ve onun gibi başı dik durmaya çalışıyorum. 
Tanrıdan rahmet, hepimize de başsağlığı dilerim.