Cumhuriyetin Değişmez Nitelikleri Değişmelidir (2)

2- ŞERİAT VE CUMHURİYET

Yaşamın hiçbir alanını, değişmez ilkeler, kavram ve kurallarla düzenlemek mümkün değildir. Çünkü bu yaşama aykırıdır. Çünkü yaşam değişim demektir. Yaşam gelişim demektir. Değişmezlik, yaşamın ve zamanın dışında kalmaktır. Değişmezlik, sona ermektir; ölmektir. Ölen şeyler, yaşamın ve zamanın dışında kalanlardır. Yaşamsal ve dünyevi değildir.

Bu yüzden yaşamın ve değişimin dışında, değişmezlik üzerine yapılan düzenlemeler şeriattır. Bunlar kutsal kitaplardan kaynaklanmasa bile, aslında laiklik adına kutsal kitaplardan kaynaklanan şeriat anlayışlarına karşı geliştirilmiş dahi olsa, hatta adı cumhuriyet de olsa, yine de şeriattır. Şeriata karşı oluşturulmuş başka ve farklı bir şeriattır. Cumhuriyetin kurucusunu ve kuruluş amacını hiç ama hiç anlamamaktır.

Örneğin sorarım size: neden türbana karşısınız? Şeriata ve din devletine götürür diye korku duymanızdan değil mi? Peki din devleti nedir? İnsanların yönetime katılmadığı, ulus egemenliğinin yerini dinin aldığı, kutsalların tabuların dayatıldığı, yani akıl ve bilimin devre dışı kaldığı devlet değil mi? Kutsal kitaplardaki, değişmez, değiştirilemez ve değiştirilmesinin teklif edilmesi bile, Allah’ı inkâr anlamına gelen kurallara bağlanması değil midir?

Öyleyse, değişmezlik temelinde kurulan din devletleri ile değişmezlik temelinde kurulan cumhuriyetlerin farkı nedir. Zamana, akla ve bilime göre değişmeyen bir rejimin, samimiyetini, yararını ve de doğruluğunu; normal ve doğru işleyen bir beyinin kabullenmesi olanaklı mıdır?

Peki, bu günkü laik cumhuriyette bunlardan hangileri var? Laik cumhuriyetin kutsalları, tabuları yok mu? Şu anda taşıdığı faşizan özelliklere ve milli iradeyi devre dışı bırakmasına rağmen, Anayasa kutsalın da ötesinde kutsallaştırılmamış mı? Anayasa değişikliği telaffuz edilince, ülkede yer yerinden oynamıyor mu? Malezya olma paranoyaları yaşanmıyor mu? Bir tarafımızda AB, öte yandan anayasada değişiklik= şeriat ve Malezya. Bu nasıl bir paranoya?

Oysa ne vardır böylesine tapılan bu anayasada deseniz, yanıtı: “İnsan ve halk adına hiçbir şey yok, ama devlet keyfiyeti var” olmaktadır. Halk yönetime egemen mi? Hâkimiyet kayıtsız şartsız milleti mi? Halk yönetime egemense, neden yönetimde parlamentodan çok parlamento dışı güçler daha etkili ve halkın verdiği oy oranları önemsenmez? Neden halk cahil kuru kalabalık sayılır?

Ya da laik cumhuriyetin kutsalları, şeriattan daha mı az? Devlet, millet, yargı, ordu, anayasa vs kutsal değil mi? Laikliğin tarikatlaştırılmasının, türbanın tabulaştırılmasından ne farkı vardır? Ve tüm bunların akıl ve bilimle bir ilgisi var mıdır? Akıl ve bilime değişmezliği dayatmak, akıl ve bilim işi midir?

Bilin ki yıllardır gündemimizi işgal eden, gözlerimizi ve geleceğimizi karartan bu kavga, dinle bilimin kavgası değildir ve bunların hiçbir yerinde akıl yoktur. Bu bir kutsal ile başka bir kutsalın kavgasıdır. Dinsel kutsalla, yönetsel, kutsalın kavgasıdır. Kutsalların kendi arasında savaşıdır. Ama bu kutsallar, çıkarlarının kutsallarıdır. Bunlarda cumhuriyete, insana ve halka ait hiçbir şey yoktur.

Ne olur bir kez olsun, değişmez kavramların, tek tip şartlanmışlıklarından sıyrılarak, dayatılmış hazır çözümlerinizin dışına çıkarak bir düşünün. Atatürk niçin şeriata karşı cumhuriyet yönetimini getirmiştir? Çünkü cumhuriyet binlerce sene öncesinin değişmez kurallarına karşı, akla, bilime ve çağa uygun olarak değişip gelişebilecektir. Çünkü cumhuriyette kuralları halk koyacak ve kararları halk alacaktır. Yönetime ve ulusal iradeye halk egemen olacaktır. Yani yönetim zamana ve insanın yararına göre değişme yeteneği kazanacak; değişmez hükümler insanların kaderi olmayacaktır.

Yani temelinde ve her yerinde değişim olan, halk olan, insan olan bir sistemi siz, halka güvensizlik temelinde değişmez kurallara bağlarsanız, zaman içinde tümüyle halkın egemen olmasını amaçlayan bu sistemden, halkı ve insanı silersiniz ve de silmişsiniz. İnsanın dikkate alınmadığı, devlet egemen bir yapı oluşturursunuz. Bu gün içinde bulunduğumuz durum da bundan ibarettir. İçinde insan olmayan, tapılan ve tüm haklar kendisine tahsis edilen, fakat halka ve hakka dayanmayan, bir devlet anlayışıyla karşı karşıyayız.

Bilindiği gibi devletlerin temel varlık nedeni güvenliği sağlamak ve adaleti dağıtmaktır. Ama günümüz devletinde yargının çalışmaması bir yana, yargıçlar kesinlikle devletten tarafta yer almakta ve bunu açıkça söylemektedirler.

Güvenlikte de devletin güvenliği için vatandaşın yatak odası bile gözlenebilir, her konuşması dinlenebilir anlayışı egemendir. Devletler kendilerinden başka herkesi, kendilerine tapınmak ve hizmet etmekle görevli kullar olarak görmekte ve ayrıca potansiyel suçlu olarak, kendisine tehdit olarak algılamaktadır. Değişim ve gelişimin dışında tutulduğu için, milliyetçilik ve hamasetin de etkisinde devletçilik, daha da gelişerek, bizde bu durum tanrı kul ilişkisini geçmek üzeredir. Çünkü aksini fısıldamak bile hainlik damgasını yemeye yetebilmektedir.

Sonuçta tarikatlaşmış değişmez kavramlar ve devletten yana tavırlarla; zamanla halk tümüyle devre dışı bırakılmış olup, halkı genel başkanlarınızın şahsi ihtirasları ile eşleştirmişseniz, biliniz ki bu şeriat, öbüründen daha tehlikelidir. Çünkü tabu değerinde, değişmezler üstüne kurduğumuz dünyevi şeriatı sınırlayacak bir kutsal kitap da yoktur.

Yeni tabular ve kutsallar ihdas etme yetkisi olan bir şeriat keyfiyeti, dinsel şeriatlardan çok daha tehlikelidir. Çünkü keyfidir. Hoşuna gitmeyen çıkarına ters gelen her değeri, önce kutsallaştırıp etkisiz hale getirir. Etkisiz hale getirdiği kutsala hizmet diye de çıkarını ileriye sürüp, halkın bu yeni kutsala tapmasını dayatır. Tapan milliyetçi tapmayan haindir. 12Eylül yönetimi bunun en güzel örneğidir. Kemalizm’i kutsallaştırıp içini boşalttıktan sonra, kendi dayatmacı despot yönetimini, Kemalizm olarak yutturmuştur.

Türkiye belli konuları tabulaştırıp, bunlarla yüzleşemediği için, hep bir sorunlar sarmalında ilerlemeye çalışmaktadır. Ama bir arpa boyu yol alamamakta ve hep yerinde saymaktadır. Her konu yürütme tarafından dayatılmakta, halk dikkate alınmamakta, sorunların tartışılması yasaklanmakta, halkı çağın dışında tutabilmek için yönetenler, yasaklara ve değişmezliğe sarılmaktadır.

Bu yüzden TC: Atatürk, din, ahlak, kültür, Kürt sorunu, milliyetçilik soykırım, cumhuriyet ve değişmez nitelikleri de dahil tüm tabularıyla yüzleşmelidir. Çünkü tabulaştırıp tapındığınız bir değer, ne denli değerli de olsa, bunları kutsallaştırarak körü körüne savunmak, laf olsun diye savunmak, savunmuş olmak için savunmak, bu değerlere bir şeyler eklemek şöyle dursun, onlara zarar verir, değerlerini eritir bitirir. İçini boşaltır. Milliyetçilik dahil, tüm kutsallarımızla, anayasamızın değişmez maddeleri ve başkaca tüm değişmez değerlerimizle yüzleşmemiz, akıl ve bilim rehberliğinde, çağa uygun değişimlerle değişmezlerimizi değiştirmemiz gerekmektedir.