Benim Çocuğum Yapmaz!..

Çevremizde hepimiz görmüşüzdür; bazı ana babalar vardır, çocuklarına toz kondurmazlar. Çocuklarının yanlışlarını görmezden gelirler, suçu hep karşılarındakilere atarlar. Oysa çocukları haşarıdır, terbiyeye muhtaçtır. Ailesinin her yaptığı yanlışına arka çıktığını görünce yaramazlıklarını daha da arttırırlar.

Çocuk top oynarken komşusunun camını kırar. Şikâyet gelince de yanıt hemen hazırdır; benim çocuğum kırmaz, benim çocuğum yapmaz...

Çocuk, komşunun çocuğunu döver, yine yanıt aynıdır; Benim çocuğum dövmez... Seninki dövdü benimki yalnızca kendisini korudu!..

Çocuk, komşu çocuğuna veya büyüklere küfreder; Yanılıp şikayetçi olursanız yine aynı savunma ile karşılaşırsınız; benim çocuğum küfür bilmez, seninki küfretmiştir !..

Bu kısır döngü böylece sürüp gider... Benimki iyi, seninki kötü...

Böylesine bir savunma mekanizması geçtiğimiz günlerde aynen siyasete de yansıdı.

Hepinizin bildiği, benim de önceki köşe yazımda yer verdiğim gibi, Tunceli Bağımsız Milletvekili Kamer Genç, hükümeti eleştiren konuşmasını yaparken AKP milletvekillerinin tepkisi ile karşılaştı. Konuşmasını bitirip yerine giderken sayıları elliyi bulan AKP milletvekilinin saldırısına, hakaretine uğradı, tükürük yağmuruna tutuldu. Bu çirkin saldırılar milletvekilinin sığındığı CHP kulislerinde devam etti. CHP ve MHP milletvekilleri olmasıydı, söylemek bile istemiyoruz, olay belki de linçe kadar gidecekti. Bereket CHP ve MHP milletvekillerinin gayretiyle bu çirkin olay çok daha çirkin boyutlara ulaşamadan önlendi.

Başbakan’ın bu çirkin olayda üzüntülerini dile getirmesi ve saldırıda bulunan milletvekilleri adına özür dilemesi beklenirken, aynen çocuğunu koruyan, her kusurunu görmezlikten gelen bazı anneler gibi davrandı. Bu davranış biçimi demokrasi ve özgürlük adına son derece üzüntü vericiydi.

Bu çirkin olayı soran gazetecilere Başbakan; “Benim partimin milletvekilleri hiçbir zaman şiddet uygulamaz. Şiddet uygulayan bizzat o zatın kendisidir. Çünkü her hareketi şiddettir” demekle yetindi.

Siyaset adına son derece talihsiz bir yanıt...

Seçim sonrası herkesi kucaklayacağını söyleyen Başbakan, bu çirkin olayda, olmaması gereken yerde olmuştur, taraf tutmuştur. “Arkadaşlarımız bir anda sinirlerine hakim olamamışlar. O anki ortamda böylesine çirkin bir olay yapmışlardır. Kamer Genç’ten ve toplumdan Onların adına özür diliyorum” diyebilirdi.

Veya daha açık “oh oldu, o zaten aylardır yaptığı konuşmalarla bizi tahrik ediyordu. Vuran arkadaşlarımızın ellerine sağlık da diyebilirdi”!..

Bilemiyorum; hangisi daha doğru olurdu?

Kamer Genç’in konuşmalarına, üslubuna kızmış olabilirler. Ancak üzerinde durulacak nokta, her kızdığımızı dövmeye, hakaret etmeye kalkarsak buna ne isim verilir? Siz hiç düşünmden ben ekleyeyim; bunun adı toplumsal kaostur.

Sırası gelmişken, bir kez daha hatırlatmakta yarar vardır; Kamer Genç, adaylığını bağımsız olarak koymuş, hiç kimsenin yardımı olmadan seçilmiş ve TBMM’ne gelmiştir. Diğer partilerden farklı olarak veya onlara örnek olacak biçimde tek başına, bir parti gibi muhalefet yapmaktadır. Bu bakımdan alkışlanmalıdır. Bağımsız olarak seçilen ve TBMM’de sesi soluğu çıkmayanlara örnek olacak nitelikte bir davranış sergilemektedir. Konuşurken bazen ayarını veya kantarın topuzunu kaçırmış olabilir.

Bu da doğaldır.

Kamer Genç, her şeyden önce kendisini seçenlere borcunu ödemekte, kendisine verilen oyların boşa gitmediğini göstermektedir. Nitekim bu çirkin olayla ilgili olarak Kenthaber’e gelen okuyucu yorumlarının büyük çoğunluğu da onu desteklemektedir.

Tek kişinin yaptığı bir muhalefete AKP milletvekillerinin bu tepkisi neden?

TBMM çatısı altında, bir türlü kaldırılamayan dokunulmazlık zırhına bürünmüş milletvekillerine bu hak beğenmedikleri veya sözleri işine gelmeyen milletvekillerini dövme hakkını verir mi?

Dokunulmazlık bunun için mi verilmiştir?

Ne yazık ki, hemen her parti seçim öncesi dokunulmazlık üzerinde durur, bunu belirli ölçüde kaldıracaklarını söylerler, hatta seçim programlarına alırlar, seçim sonrasında ise unutulup giderler...

TBMM Başkanı’na sormak gerekir, bu çirkin olay unutulacak mı? Yoksa bu çirkin eyleme girişenler cezalandırılacaklar mı? Bunların kimler olduğu yayınlanan fotoğraflarda apaçık ortada.

Yoksa bu olay bir icraat mı?...

Geçmişteki siyasi tarihimize baktığımızda; işler iyiye gitmediğinde iktidar partileri milletvekillerinin hırçınlaştıkları, hakarete, kavgaya giriştikleri görülmüştür. Nitekim 1957 seçimlerinden sonra da büyük çoğunluğa sahip Demokrat Parti’de çıkışın yerini iniş alınca benzeri tepkiler olmuş ve vahim bir sona gelinmişti. Büyük olasılıkla bugünkü milletvekillerinin çoğu o günleri yeterince bilmemektedir. Yaşları küçük olduğundan o günlerde, belki de çelik çomak, bilye oynuyorlardı. Demokrat Parti ve yöneticileri ile ilgili yığınla kitap yazılmıştır. Hiç olmazsa onları gözden geçirmelerini salık veririm.

Zaman zaman okuyucularımdan Internet aracılığı ile fıkralara sütunumda yer veriyorum. Kuşkusuz, kıssadan hisse olanları!..

İşte size onlardan bir tanesi;

İki emekli parkta oturmuş çevrelerinde dolaşan güvercinleri izliyor, onlara mısır atıyorlarmış...

-Şu güvercinlere ne zaman yem atsam, aklıma hep siyasiler ile üst düzey bürokratlar gelir...

Diğeri şaşırmış, ne alaka diye sormuş;

-Yerde dolaşırken bizim elimizden yiyorlar, havalanınca da kafamıza ediyorlar!..

Kıssadan hisse işte...